İçimden Geldiği Gibi..
Hepimizin hayatta bir gailesi var, hayatla bir kavgası var. Bu kavga uğruna söyleyeceklerimiz var, söyleyip de anlatmak istediklerimiz var.
Her yazarı yazmaya sevk eden farklı sebepleri vardır. Kimi içinden geldiği gibi yazar, oldukça samimidir. Kimi baştan sona, A’dan Z’ye donanımla bilgi birikimini aktarır okuyucusuna; bundan mutluluk duyar. Kimi daha gerçekçidir, laf seçmeden ağzına geldiği gibi söyler. Bunlar akla gelen sadece iki üç örnek. Bu şekilde çok fazla yazar tanımlaması yapılabilir. Asıl mesele ise, yazarların farklı yönlerine, farklı amaçlarına, farklı konularına vs. rağmen en önemli ortak noktası derdini anlatabilmesidir. Bir başka açıdan paylaşmaktır derdini anlatmak. İçindekileri sır olarak tutmak yerine insanlarla paylaşmaktır. Ve unutulmamalıdır ki, her şey paylaştıkça güzelleşir ve değerlenir. Yeter ki düşünce ve fikirler birbirimize zarar vermesin, yeter ki her türlü düşünce ve fikre ve hatta söylemlere saygı duyalım, açık olalım.
Söz uçar yazı kalır demiş atalarımız. Hangi konuda olursa olsun anlatmak isteyeceklerimizi belli bir ana kadar en net şekliyle anlatabiliriz. Sonra zihnimiz bulanıklaşır biraz, o konuşmaların önemli bir parçasını hatırlamayabiliriz. İşte bu yüzden bir yazar kadar yazarlık tekniğimiz olmasa da bir yazar gibi bunları aktarabiliriz kağıtlarımıza. Hem illa ki hayatla olan kavgamıza da gerek yok. Sevinçli ve güzel anıları ve anların kıymetini bilmek ve her okunduğunda tekrar mutlu olmak için yazabiliriz. Keza zor ve kötü günlerin etkisinden nasıl kurtulduğumuzu da yazabiliriz. Kısacası hayatımızda ne var ne yok kaleme alabiliriz.
|