[justify]"Tanrım,[/justify]
[justify]Beni yavaşlat,[/justify]
[justify]Aklımı sakinleştirerek kalbimi dinlendir...[/justify]
[justify]Zamanın sonsuzluğunu göstererek bu telaşlı hızımı dengele...[/justify]
[justify]Günün karmaşası içinde bana sonsuza kadar yaşayacak tepelerin sükûnetini ver .[/justify]
[justify]Sinirlerim ve kaşlarımdaki gerginliği,[/justify]
[justify]belleğimde yaşayan akarsuların melodisiyle yıka, götür.[/justify]
[justify]Uykunun o büyüleyici ve iyileştirici gücünü duymama yardımcı ol...[/justify]
[justify]Anlık güzellikleri yaşayabilme sanatını öğret;[/justify]
[justify]Bir çiçeğe bakmak için yavaşlamayı,[/justify]
[justify]güzel bir köpek ya da kediyi okşamak için durmayı,[/justify]
[justify]güzel bir kitaptan birkaç satır okumayı,[/justify]
[justify]balık avlayabilmeyi, hülyalara dalabilmeyi öğret...[/justify]
[justify]Her gün bana kaplumbağa ve tavşanın masalını hatırlat.[/justify]
[justify]Hatırlat ki yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini,[/justify]
[justify]yaşamda hızı arttırmaktan çok daha önemli şeyler olduğunu bileyim...[/justify]
[justify]Heybetli meşe ağacının dallarından yukarıya doğru bakmamı sağla.[/justify]
[justify]Bakıp göreyim ki, onun böyle güçlü ve büyük olması yavaş ve iyi[/justify]
[justify]büyümesine bağlıdır...[/justify]
[justify]Beni yavaşlat Tanrım ve köklerimi yaşam toprağının kalıcı[/justify]
[justify]değerlerine doğru göndermeme yardım et.[/justify]
[justify]Yardım et ki, kaderimin yıldızlarına doğru daha olgun ve daha[/justify]
[justify]sağlıklı olarak yükseleyim.[/justify]
[justify]Ve hepsinden önemlisi...[/justify]
[justify]Tanrım,[/justify]
[justify]Bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için CESARET,[/justify]
[justify]Değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için SABIR,[/justify]
[justify]İkisi arasındaki farkı bilmek için AKIL ve HİKMET,[/justify]
[justify]Beni aşkın körlüğünden ve yalanlarından koruyacak DOSTLAR ver..."[/justify]


Daha önce okumayanlar ya da bilmeyenler için söyleyeyim. MÖ 2.000 yıllarından kalma olduğu tahmin edilen bir Hitit duası bu.

Bu dua ilk kez, Türkiye’deki gazetelerden birinde, ünlü bir yazarın köşesinde yazılmıştı. Açıkçası hiç araştırmadım, araştırmayı gerek görmedim. Son derece içten, mantıklı; ama bir o kadar da özenle seçilmiş kelimeler var. İstekler çok net ve çok açık…

Her şeyden önce, çok daha önemli bir husus var ki o da, bu metnin vermek istediği mesaj bence. Yaşam; sürekli bir yarış, bitmeyen bir tempo. Ne yaparsanız yapın, o koşturma asla sona ermiyor. Oysa bu tempoyla sürekli yaşamak yerine, arada bir durup sakinleşmeli insan. Bazen, yarışı geriden takip etmeli. Zaten her zaman, yarışı en önde götürmeniz mümkün değil. Önemli olan her zaman koşmak değil, doğru yer ve doğru zamanda koşmaktır. Hem güzelliklerin farkına varmadan, onlarla haşır neşir olmadan yarışı önde bitirseniz ne olur? Bir çiçeğe bakıp kokusunu içine çekebilmeli ya da çok sevdiği bir kitabı yeniden okumaya zaman ayırabilmelisiniz Uykunun bile tadını çıkarabilmeli ve yaptığı her işten keyif alabilmelisiniz.

Sanki biraz da bizi anlatıyor gibi değil mi? Kafasını bir dakika bile kaşımaya vakti olmayan İstanbul temposundaki insan gibi…